Hyperinflatie in Zimbabwe

Ontkenning komt voordat de paniek toeslaat - stijgende prijzen door dalende waarde fiat geld!

Hyperinflatie is een monetair fenomeen, waar "vraag" geen factor is in het opdrijven van prijzen.Prijzen stijgen omdat de waarde van het fiat papieren geld daalt, omdat meer en meer geld wordt gecreëerd. In Zimbabwe hebben winkels niet eens goederen op de planken, zijn mensen hongerig, is er geen water, geen elektriciteit, geen openbaar vervoer, wordt gas verkocht op de zwarte markt en worden grote hoeveelheden papieren geld in beslag genomen....en toch blijft de aandelenmarkt stijgen...(op papier)



 Zimbabwe had de best presterende aandelenmarkt in de wereld, maar de slechtste papieren valuta

De prijs van de Zimbabwe dollar daalde van 100:1 VS dollar tot 10³¹ ofwel steeg de prijs van goud uitgedrukt in 'Zimdollars met een factor 10³º "


Begin 2009 was Zimbabwe het enige land in de wereld zonder schulden. Niemand was iemand iets verschuldigd.

Na het verlaten van de Zimbabwaanse dollar als lokale munt, zijn alle lokale schulden weggevaagd en kon het land beginnen met een schone lei. Het is nu een land zonder functionerende centrale bank en zonder lokale valuta die kan worden geproduceerd in opdracht van politici. Sinds februari 2009 is er geen kredietverstrekker als 'last resort' meer geweest in Zimbabwe, dit veroorzaakt banken om extreem voorzichtig te zijn in hun kredietbeleid. De VS dollar is de "de facto" geaccepteerde munteenheid geworden, alhoewel ook de euro, het Britse pond en de Zuid-Afrikaanse rand worden geaccepteerd in lokale transacties.

Prijscontroles en buitenlandse deviezen reguleringen zijn losgelaten. Zimbabwe voegde zich letterlijk bij de echte wereld met een pennekras. Geld vloeit nu in en uit het land zonder beperking. Supermarkt schappen, leeg in januari, staan nu vol producten...klik hier voor volledige artikel.

hungerZimbabwe de nasleep:

De hyperinflatie van Zimbabwe, met dank aan een man genaamd Gono - de briljante man achter dit groot monetaire experiment als QE en haar uitlopers in de gehele wereld - en talrijke honderd biljoen dollar biljetten zijn gekomen en gegaan en het land heeft niet langer een eigen functionerende valuta, maar het kent zeker de nasleep om te moeten kampen met de meest recente episode monetaire hyperinflatie van het moderne tijdperk. 

En met de feestdagen hier, AP biedt een zeer sombere momentopname, met een 80% werkloosheid, waar het land naar uit moet kijken. Zimbabwanen worden geconfronteerd met sombere vakantiedagen dit jaar, te midden van stijgende armoede, voedsel- en geldtekorten en politieke onzekerheid, sommige beschrijven het als de ergste sinds de formatie van de coalitieregering in het zuidelijk gelegen Afrikaanse land...

Banken zijn gesloten, geldautomaten zijn leeg en transportdiensten zijn verlamd. Het wordt nog erger: "werkloosheid in Zimbabwe is rond 80% met vele mensen in Harare, de hoofdstad, moeten overleven door het verkopen van groenten en fruit op de hoeken van de straat". En dit alles is nadat de massale economische onevenwichtigheden in de economie van Zimbabwe zouden zijn "opgelost" (of een conventionele economische theorie waarin men kon geloven) met dank aan hyperinflatie, die alle nog bestaande spaarders aan flarden scheurde, vernietigde de waarde van de oude munt, hiervan profiteerden alleen schuldenaren, maar stonden ook een verse start voor de regering toe. De regering kon slechts aan de macht blijven als gevolg van een gewelddadige machtsgreep door de democratisch verkozen gedraaide dictator Robert Mugabe.

toilet paper only

Gresham's wet = "slecht geld verdrijft het goede geld" [mensen zullen het "goede" geld hamsteren, terwijl het "slechte" geld wordt uitgegeven].

Er is een uitvloeisel van Gresham's wet, die geldt voor de moderne situatie als een land snel het fiat geld in circulatie vergroot. In eerste instantie ruilen mensen de lokale "slechte" valuta voor een buitenlandse "goede" valuta (of goud) en hamsteren het goede geld. Geleidelijk introduceren de lokale mensen het gebruik van de buitenlandse valuta in de dagelijkse handel, uiteindelijk wordt de lokale fiat valuta afgewezen. Op enig moment wordt Gresham's wet omgekeerd. Het "goede" geld drijft het "slechte" geld uit roulatie.

Dit is precies wat er gebeurde in Zimbabwe. In eerste instantie werden de Zuid Afrikaanse Rand en de VS dollar gehamsterd door de mensen uit Zimbabwe. Vervolgens werden deze valuta's gebruikt in dagelijkse handel, totdat de overheid de situatie moest accepteren dat zij niet langer Zimbabwaanse dollars kon uitgeven in Zimbabwe. De mensen accepteerden deze munt simpelweg niet. De overheid kondigde uiteindelijk aan dat de handel in Zimbabwe kon worden uitgevoerd in elke buitenlandse valuta. "Goed" geld had het "slechte" geld vervangen.

Geschiedenis is bezaaid met vergelijkbare voorbeeld. Nagenoeg alle Zuid-Amerikaanse, Afrikaanse en Oost Europese landen zijn door een vergelijkbaar proces gegaan de afgelopen 30 jaren waar het slechte geld uiteindelijk werd verdreven door het goede geld, op dat moment de VS dollar, de euro, de Zuid-Afrikaanse Rand en de Duitse Mark. Vergelijkbare situatie gebeurt in Vietnam.

2 februari 2009:

Afgezien van een nieuwe devaluatie kunnen Zimbabwanen nu ook legaal gebruik maken van buitenlandse bankbiljetten en aandelen voor zaken. De aandelenmarkt is nog altijd gesloten. Het was sinds 21 november 2008, nadat de Centrale Bank handelaren de schuld geeft om aandelen te kopen met zogenaamde valse cheques. Dit is hoe ver de overheid ging...

Om deze actie door Mugabe en Gono te bestempelen als diefstal met voorbedachte rade, is erg netjes. Door deze acties van deze vriendelijke heren hebben dagelijks 7 miljoen mensen niets te eten...en dit was één van de rijkste landen van Afrika.

Mugabe en Gono blijven de Britten de schuld geven voor wat er gebeurt in Zimbabwe. Zij hebben deels gelijk omdat zij werden opgeleid door en door de Britten die hun land stalen. Men hoeft slechts te kijken wat er vandaag de dag gebeurt in Groot-Brittannië (nog steeds in mindere mate).

In januari 2009  werd nieuw bankbiljet geïntroduceerd door Zimbabwe

Harare - de centrale bank van Zimbabwe heeft een Z$10 bankbiljet geïntroduceerd op de zwarte markt met een waarde van $20 (en minder als u dit verhaal leest) om te proberen de wanhopige kastekorten te verlichten, dit meldde de door de staat gecontroleerde media vrijdag.

Prijzen verdubbelen elke dag en voedsel en brandstof zijn schaars in Zimbabwe. Een cholera epidemie heeft veroorzaakt dat al meer dan 1.100 mensen zijn overleden en impasse tussen de idiote president Robert Mugabe en de oppositie heeft de hoop ingeslagen op een einde van de crisis. 

Hyperinflatie heeft de centrale bank gedwongen om nieuwe bankbiljetten te blijven onthullen die vrijwel meteen waardeloos zijn. Nieuwe Z$1miljard en Z$5 miljard briefjes werden ook in omloop gebracht en de maandelijkse geldopname limiet werd vervijfvoudigd tot Z$10 miljard. "De stijging in geldopname limieten is gezet op lange weg te gaan in het verbeteren van arbeiders toegang tot hun geld",  zij de Herald. 

Maar eerdere uitgiftes van nieuwe bankbiljetten hebben weinig gedaan om de geldcrunch waarmee Zimbabwanen worden geconfronteerd, in te perken. Zij staan vaak uren in de rij voor de banken om net genoeg geld te kunnen opnemen om een brood te kopen.

Critici verwijten de economische 'meltdown' aan mismanagement van de regering van Mugabe, met inbegrip van de inbeslagneming en herverdeling van duizenden boerderijen van blanke boeren. De eens zo bloeiende agrarische sector is vervallen tot ruïne.

De veteraan Zimbabwaanse leider, aan de macht sinds de onafhankelijkheid van Groot-Brittannië in 1980, zegt dat de westerse sancties de voornaamste oorzaak zijn van de economische crisis. Zoals gebruikelijk geven politieke leiders anderen de schuld van de problemen dij zij zelf veroorzaken...

Iedereen was miljardair

Het goede nieuws: iedereen is miljardair! [zelfs ik] 

Omdat er weinig opties zijn houdt de lokale bevolking haar koopkracht in aandelen aan en niet in fiat papieren geld. Het resultaat was en is een exponentieel stijgende aandelenmarkt die de enorme lokale depressie trotseert. Aandelen zijn nagenoeg de enige haalbare investering optie geworden. In 2008 steeg de Zimbabwaanse index tot meer dan 5.000.000!

In december 2002 voorspelden Zimbabwaanse aandelen de crisis

De belangrijkste aandelenmarkt in Zimbabwe is bijna 15% gestegen afgelopen week, de aandelenmarkt trotseert de bredere politieke en economische chaos.

De Zimbabwaanse Industrial index trotseert de zwaartekracht en is dit jaar meer dan 100% gestegen tussen mei en november.

Hieronder een grafiek van 2005 tot 2007. Op het einde wordt het extreem moeilijk om de Industrial Index bij te houden omdat elke keer oude Zimdollars worden gewisseld voor nieuwe Zimdollars en "nullen" worden weggenomen.

In oktober 2008 steeg de Zimbabwe aandelenbeurs stijgt terwijl andere crashten (maar slechts in nomimale termen)

JOHANNESBURG, Zuid-Afrika - terwijl markten over de gehele wereld ondermaats presteren, heeft de Zimbabwaanse aandelenbeurs recordwinsten gezien omdat inwoners aandelen kopen om hun geld te beschermen tegen de extreme hyperinflatie van het land. De benchmark Industrial index steeg 257% dinsdag, met enkele bedrijven die aandelenkoers zagen stijgen met 3.500%. Maar voordat Wall Street handelaren hun tassen pakken en richting het zuiden afreizen, zouden zij in gedachte moeten houden dat deze cijfers slechts een voorstelling zijn van de instortende economie van Zimbabwe en dat deze stijgingen betekenisloos zijn in nominale termen.

Het slechte nieuws:

  • Inflatie in 1980: 7%, in 2008: 9.030.000%! Een 500 miljoen dollar briefje, net geprint in mei
  • 2008...iedereen mag hem hebben...net genoeg voor ontbijt/lunch (gelijk aan ongeveer 2 USD)
  • Om een lekkernij te kopen...moet je tenminste 10 miljoen uitgeven
  • Om groente te kopen...5 miljoen; om eieren te kopen....6000 miljoen
  • Als u in een restaurant wilt eten, bereid het geld voor.....
  • Maandelijks salaris....u moet een taxi of vrachtauto huren om het geld thuis te brengen...
  • Niemand wilt het geld tellen, weeg het liever...

Anders is dit wat u elke keer moet doen als u gaat naar de winkel, markt, bus, station, etc...

zimbabwe ruinsGreat Zimbabwe: de bekendste site die getuigt van vroege urbanisatie in Afrika is die waar de ruïnes van Great Zimbabwe zich bevinden. De site geldt als een symbool van het beschavingspeil van de cultuur die daar op dat moment bestond. Niet voor niets is de naam van de site gebruikt voor het land als geheel. Het is bovendien typisch voor Afrika dat er een waas van mysteries rond deze site hangt. Soms lijkt het alsof deze ruïnes er niet op hun plaats zijn.

Europeanen vinden het moeilijk te geloven dat de Afrikanen in het verleden tot zo'n prestaties in staat waren. Ze hebben allerlei verklaringen verzonnen, waaronder de mogelijkheid dat de verloren stam van Israël voor deze beschaving verantwoordelijk was. Daardoor ontstaan er misverstanden omtrent het evolueren van een beschaving met een relatief hoog peil in Afrika. Maar om alle misverstanden te vermijden: de site van  Great Zimbabwe is louter en alleen van Afrikaanse origineas it is to Africa in general. Thus, the site of Great Zimbabwe was entirely a local African development and was occupied from the end of the first millennium AD. The stone buildings which are left today were constructed over the period 1250 to 1450 with the time of greatest prosperity in the middle of these dates.

De welvaart van de regio was grotendeels te danken aan de centrale positie in de GOUDHANDEL. Met 18.000 inwoners mocht er wel degelijk van een stad gesproken worden met goed uitgebouwde administratie en met een sociale hiërarchie. Op het einde van de 15de eeuw zakte de goudhandel in elkaar, waardoor de stad in verval raakte. Great Zimbabwe raakte op relatief korte termijn in verval. De site was al verlaten en tot ruïnes vervalllen toen de Portugezen kwamen. Dat gebeurde bij het begin van de 16de eeuw.

De situatie in 2008

  • Dit gebeurt er wanneer hyperinflatie toeslaat in een land...klik hier voor meer...
  • Inflatie bereikte officieel het niveau van 11.200%
  • De hoogste wisselvoet bedroeg Zim$ 8 miljard = $ 1 us  (het vorige cijfer bedroeg 4 miljard)
  • Een mandje vullen in de winkel kostte 1.200 miljard Zim$. Het was nodig om 3 cheques te schrijven voor de betaling, want er gold een maximum bedrag van 500 miljard Zim$ voor het schrijven van een cheque.
  • Een Chinese meeneemmaaltijd voor 3 personen kostte 1 Zim$ of omgerekend 8 Britse ponden op dat moment. Een biljet van 50 miljoen Zim$ had een waarde van £0,10!

.

Zimbabwe is een land waar hyperinflatie realiteit is geworden, waarmee aangetoond wordt dat het scenario van extreme inflatie wel degelijk realiteit kan worden. Het koste enorme bedragen in de lokale valuta om een simpele maaltijd te kopen. Wie koos voor biefstuk en bier, moest 6 miljoen Zim$ betalen. Een menu was in restaurants niet te vinden. Van keuzemogelijkheden voor de klanten was er dus geen sprake. En toch bleven de Zimbabwanen lachen. De menselijke geest laat zich niet zo makkelijk verslaan.

Zimbabwe is uiteraard een extreem geval. Maar hyperinflatie blijft ook in de VS en in de rest van de wereld een reëel gevaar. De centrale banken hebben namelijk op grote schaal geld gedrukt en dat zal zich vroeg of laat wreken. Meer regelgeving op de valutamarkten kan de Dow door het dak en de Dollar door de vloer jagen. Daarmee zou de wagen aan het rollen kunnen gaan.

Het volgende objectief voor de Dow Jones kan ver boven de huidige niveaus gelegd worden. Een Dow van 30.000 is zeker geen utopie. De mensen zijn namelijk vindingrijk en de belegger zullen zich indekken tegen regelgeving wat betreft valutahandel en -regelgeving. Zodoende zou 300.000 punten voor de Dow Jones eveneens haalbaar kunnen zijn. De inwoners van Zimbabwe hadden snel door hoe ze hun spaargeld konden vrijwaren voor hyperinflatie: ze kochten op grote schaal aandelen. En gelijk hadden ze!


 

De Zim$ werd al snel onbruikbaar als betaalmunt

Reuters berichtte in juni 2008 dat de Zim$ in toenemende mate door handelaren werd geweigerd. Het land boerde economisch in sneltreinvaart achteruit, de bedrijfswereld trok aan de alarmbel. In juni ging de koers van de Zim$ naar nieuwe dieptepunten. Daar kwam nog eens politieke onrust bovenop, want er waren verkiezingen op komst. Al snel ontstond er een onhoudbare situatie. Bij de verkiezingen stond president Robert Mugabe lijnrecht tegenover oppositieleider Morgan Tsvangirai. Callisto Jokonya, president van de Confederation of Zimbabwe Industries (CZI) beschuldigde Mugabe's regering van het drukken van geld, van het stimuleren van de inflatie en van het ondermijnen van de waarde van de natiionale munt. Jokonya woou dat er snel werk werd gemaakt van het terugdringen van de groei van de geldhoeveeheid. Hij waarschuwde terecht voor de totale ondergang van de nationale munt. Mugabe weigerde echter te luisteren, met de gekende gevolgen. Het land stevende regelrecht op de ondergang af. De regering zag zich genoodzaakt om speciale agro-cheques in het leven te roepen om de landbouwers te betalen voor hun producten.

Deze biljetten van 5, 25 en 50 miljard Zim$ werden op grote schaal gebruikt in het land, ze werden de facto de echte betaalmunt in een economie die op haar gat lag.

Maar de CZI liet al snel weten dat de maatregel onvoldoende was gebleken om het vertrouwen in de munt te herstellen. In verschillende delen van het land werd geld als betaalmunt geweigerd wegens zijn instabiel en onbetrouwbaar karakter. Barterhandel, zeg maar ruilhandel, werd steeds populairder. Olie om te koken en vreemde valuta's werden als betaalmunten gebruikt. De situatie liep zodoende helemaal uit de hand. Het overaanbod aan Zim$ werd door de bedrijfswereld uitgeroepen tot poitieke vijand nummer één. De inflatie was inmiddels opgelopentot de hoogste in de wereld. Het voorstel om de nullen op de biljetten te schrappen, zou weinig aarde aan de dijk brengen. De politiek van Mugabe om de blanke landeigenaren te onteigenen bleek de nagel aan de doodskist voor de economie van Zimbabwe. De werklooosheid was inmiddels opgelopen tot 80%, er was een gebrek aan voedsel, brandstof en vreemde valuta's. Eigenlijk was er gebrek aan alles. Mugabe weigerde echter schuld te bekennen, hij stak een beschuldigende vinger uit naar het westen dat de economie van zijn land zou ontregeld hebben.